kitap koklar gibi koklasan boynumu, nimeti öper gibi öpsen beni.
dua eder gibi çıksa adım ağzından.
ben sadece senin yanında "ben" gibi olmak istiyordum.
keşke sen de benim tanıdığım "sen" gibi kalabilseydin.
ama yapamadın. çok istedim inan, hep yanımda ol istedim.
tüm planlarımı seninle ilgili kurdum mesela, geleceğe dair planlarım hep senin üzerine kuruluydu.
hani "keşke böyle bitmeseydi" diyor insan. ama gururuma da yediremiyorum gelip sana "nasılsın" demeyi. demem de zaten.
tek şaşkınlığım şu... o kadar üzülmüştüm ki ben, sen üzüldün sanarak. ama sen hiç üzülmemişsin ki. vicdanım çok rahat. inanılmaz derecede huzurluyum. yanlış yapan sendin çünkü, ben değil. keşke birazcık dinleseydin beni. azıcık. çok şey istemedim ben senden, "bana dünyaları al" demedim mesela. ne bileyim "benim için gezegen kirala" falan da demedim. senden sadece ufacık bir şey istedim, çok küçük...
neyse. ne denir artık? ne diyebilirim ya da? hiçbir şey diyemem değil mi? diyemem. demem. içim rahat sadece. bil bunu. biliyorum, okursun. Allah'a emanetsin.
