bugün twitter takipçilerimden bir tanesinin yazdığı bu sözle irkildim. bi silkelendim. bi kendime geldim. adam tamı tamına şöyle yazmış, bir de o 140 karaktere sığdırmış "blogunu inceledim de, o adam çok şanslı olmalı. ama çok da şerefsiz. bu kadar özlenen biri nasıl olur da gelmez?" etkiledi beni. bi durup düşündüm. "neden gelmiyo bu itoğluit?" dedim kendi kendime. sonra da dedim ki "bu zamana kadar gelmeyen herif bundan sonra hiç gelmez." baz gaza gülşah dedim ya. bekleme dedim. bas git dedim. hatta "oğlum bak git." bile dedim.
sonra da beklemeyi bıraktım. ama hala özlüyorum. aslında özlememem gerekiyo, ama özlüyorum. çünkü, sanki havadan aldığım tüm oksijen o olmuş gibi. aldığım tüm nefeste onu içime çekiyormuşum gibi. sürekli kalbime ve beynime doluyormuş gibi...
sahi.
bu kadar özlenen biri nasıl olur da gelmez?
